Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Nawigacja okruszkowa Nawigacja okruszkowa

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Dwupodmiotowość w nauczaniu projektowym na lektoratach w szkole wyższej

Dwupodmiotowość w nauczaniu projektowym na lektoratach w szkole wyższej

Zadaniem nauczyciela staje się teraz sprzęgnięcie wymiaru indywidualnego z wymiarem społecznym uczenia się i ułatwienie uczącym się osiągnięcia ich celów dydaktycznych

Z dwóch nurtów obecnych we współczesnym szkolnictwie wyższym – jednego, który reprezentowany jest przez dominującą dziś kulturę nurtu głównego podporządkowanego prawom rynku oraz drugiego, który mówi, że nauczanie/uczenie się jest przedsięwzięciem indywidualnym kognitywnie, ale jednocześnie społecznym (ang. social/interactive enterprise) i że nie powinno być traktowane jedynie jako usługa (ang. public utility) (Kostkiewicz, Domagała-Kręcioch i Szymański 2011) – zagadnienie autonomii wydaje się wpisywać w nurt drugi. W artykule będziemy się poruszać w kontekście lektoratów języka obcego (angielskiego) w szkole wyższej, gdzie istnieją optymalne warunki do stosowania podstawowej zasady nauczania/uczenia się w autonomii, tzn. zasady dwupodmiotowości. Artykuł jest próbą pokazania jednego ze sposobów realizowania tej zasady, tj. przez nauczanie projektowe razem z konsekwencjami takiego działania dla dwóch podmiotów: nauczyciela i studenta, działających w konkretnym kontekście edukacyjnym. Innymi słowy, artykuł pokazuje, jak aplikacja zasady dwupodmiotowości w nauczaniu projektowym przyczynia się do budowania nowej równowagi w edukacji językowej, opartej na partnerstwie w relacji między studentem a nauczycielem.
Pliki do pobrania
pdf
Monika (2013). Dwupodmiotowość w nauczaniu projektowym na lektoratach w szkole wyższej. Konińskie Studia Językowe, 1(2),127-139

Widok zawartości stron Widok zawartości stron